K2-18b เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่อยู่ห่างออกไปประมาณ 124 ปีแสง จัดอยู่ในประเภทดาวเคราะห์ "ย่อยเนปจูน" หรือ "ซูเปอร์เอิร์ธ" และโคจรรอบดาวแคระแดงภายในเขตที่อยู่อาศัยได้

กล้องโทรทรรศน์อวกาศเคปเลอร์ของ NASA ค้นพบดาวดวงนี้ในปี พ.ศ. 2015 โดยใช้วิธีทรานซิต โดยตรวจจับการลดลงของความสว่างขณะที่ดาวเคราะห์โคจรผ่านหน้าดาวฤกษ์ของมัน

มันตั้งอยู่ในเขตอยู่อาศัยได้ มีชั้นบรรยากาศที่มีโมเลกุลคาร์บอน และอาจมีมหาสมุทรอยู่ทั่วโลก ซึ่งทำให้มีศักยภาพที่จะเป็นสิ่งมีชีวิตต่างดาวได้

โลก Hycean มีชั้นบรรยากาศที่อุดมด้วยไฮโดรเจนและมหาสมุทรลึก ขนาด ความหนาแน่น และองค์ประกอบของบรรยากาศของ K2-18b แสดงให้เห็นว่าอาจเป็นหนึ่งในโลกเหล่านี้

JWST ตรวจพบมีเทน (CH₄) คาร์บอนไดออกไซด์ (CO₂) และอาจรวมถึงไดเมทิลซัลไฟด์ (DMS) ซึ่งเป็นโมเลกุลที่เชื่อมโยงกับสิ่งมีชีวิตบนโลก

DMS เป็นโมเลกุลที่ผลิตโดยแพลงก์ตอนทะเลบนโลกเป็นหลัก การตรวจจับ DMS บน K2-18b ถือเป็นสัญญาณชีวภาพที่เป็นไปได้

ไม่ สัญญาณดังกล่าวมีนัยสำคัญประมาณ 3 ซิกม่า ซึ่งอาจเป็นนัยยะแต่ยังไม่ชัดเจน จำเป็นต้องมีระดับ 5 ซิกม่าเพื่อยืนยันคำกล่าวอ้างที่ก้าวล้ำดังกล่าว

ตำแหน่งในเขตอยู่อาศัยได้นั้นดูมีแนวโน้มดี แต่ความไม่แน่นอนเกี่ยวกับอุณหภูมิ แรงดัน และการแผ่รังสีทำให้ความสามารถในการอยู่อาศัยได้อย่างแท้จริงยังคงไม่ชัดเจน

กล้องโทรทรรศน์ฮับเบิลตรวจพบไอน้ำเบื้องต้นในปี 2019 แต่การสังเกตการณ์ของ JWST ชี้ให้เห็นว่าน้ำอาจมีจำกัดหรือถูกกักไว้ในชั้นบรรยากาศที่ต่ำกว่า

ได้รับการยืนยัน: มีเทน (CH₄), คาร์บอนไดออกไซด์ (CO₂)
ไม่แน่นอน: ไอน้ำ (H₂O)
ไม่มีการตรวจจับหรือต่ำกว่า: แอมโมเนีย (NH₃)

ในบรรยากาศที่มีไฮโดรเจนสูง แอมโมเนียน่าจะมีอยู่ การไม่มีแอมโมเนียบ่งบอกถึงความไม่สมดุลทางเคมีและปฏิกิริยาที่อาจเกิดขึ้นกับมหาสมุทร ซึ่งสนับสนุนสมมติฐาน Hycean

ผ่านการสเปกโตรสโคปีการส่งผ่าน: การวิเคราะห์แสงดาวที่กรองผ่านชั้นบรรยากาศของดาวเคราะห์ระหว่างการเคลื่อนตัวเพื่อตรวจจับโมเลกุลโดยใช้รูปแบบการดูดกลืนแสง

เป็นไปได้ บรรยากาศที่อุดมด้วยไฮโดรเจนอาจกักเก็บความร้อน ทำให้เกิดอุณหภูมิพื้นผิวที่สูงกว่าจุดเดือด หรืออาจก่อให้เกิดไอน้ำหรือชั้นแมกมา

ดาวดวงนี้มีมวลประมาณ 8.6–8.9 เท่าของโลก และมีรัศมี 2.4–2.7 เท่าของโลก ซึ่งอยู่ระหว่างโลกและดาวเนปจูน

ความหนาแน่นรวมโดยประมาณอยู่ที่ 2.67 กรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตร ต่ำกว่าของโลกแต่สูงกว่าของดาวเนปจูน แสดงให้เห็นว่ามีก๊าซ น้ำ และหิน/น้ำแข็งอยู่ภายในผสมกัน

32.9 ปี (คาบการโคจร) ประมาณ XNUMX วันโลก

ดาวแคระแดง (ประเภทสเปกตรัม M2.5V–M3V) มีขนาดเล็กกว่าและเย็นกว่าดวงอาทิตย์ของเรา และอาจมีการเคลื่อนไหวด้วยเปลวสุริยะและรังสีพลังงานสูง

เนื่องจากดาวแคระแดงเปล่งแสงน้อยกว่า เขตอยู่อาศัยจึงอยู่ใกล้กว่า ซึ่งทำให้ดาวเคราะห์เช่น K2-18b โคจรรอบกันแน่นหนาและอาจเกิดการล็อกด้วยแรงไทดัลได้

หมายความว่ามีโอกาสประมาณ 0.3% ที่สัญญาณ DMS จะเป็นความบังเอิญ ในทางวิทยาศาสตร์ มักต้องใช้ 5 ซิกม่า (0.00006%) สำหรับการค้นพบที่ได้รับการยืนยัน

เป็นการท้าทายสมมติฐานของเราเกี่ยวกับความสามารถในการอยู่อาศัย ทำหน้าที่เป็นมาตรฐานสำหรับโลก Hycean และช่วยแนะนำภารกิจในอนาคต เช่น Habitable Worlds Observatory (HWO)